|
|
 |
-
Kategorî: Ahmed Arif
Di kaniya çavên te de
Ewrek,
Valabû-vala dibe
Hema hema,
Tu wek av dixwûnî
Ên ku di hişê min de derbaz dibe.
Dinyayê dît,
Em qir kirin…
Hêstirên xwe megirî,
Rûmet jî digîre…
Berde, bila ezman were şuştin,
Were şuştin tîrêjin rojavaçûnê
Lacîwerd, kesk, zer.
Mêzekî, em dîsa di berbangê de ye
Tezî-rût
Û hişîn.
Mêzekî tu dibê qey bayê çiya
Û mêzekî tu dibê qey bahor…
Kes nikare ew neynûka em jê dikin
Û davêjin re jî, tiştek bêje.
Tu keça herî rind
A hemû galaksiyan,
Le ez jî cewherim êdî,
Cewherên tirafê,
Tirafa bengîniyê
A ku Prometheus dişewitand…
Ne di eniya me de şerm,
Ne di bin piyê me de
Xaça veşartî.
Me ji vî gelê hez kir
Û ji vî welatî
Vayê sûcê me yê pîroz
Û ê naye efûkirin…
Wergerandin: J. Alpîranî
|
|
|
|
