-
Kategorî: Umîd Demîrhan
Navê welatê min ketm mayeû nehatiye qeydkirin li tomargeha niştimanan.Lewre li mala xwe, li ser axa xwe û di welatê xwe dewekî bêganeyekî digerim li kolanan.Lewre di ber siya neyarekî û di bintîna bêbavekî deişaretê didim mêşên hingivîda ku raweşin sîngê makexwezayêda ku vegerin digel puxteyê wizeyê.Ne riya min bi Birca Belek dikeve,ne jî beşdarî rêzecivînên Çarsim Axa, Qurqur Beg û Nêçoyê Spîxur dibim.Min xurcika xwe ji bêriyên sedsalî dagirtiye,şal û şapikên çarwerzî li xwe kirine,dêlbijiyên kihêlê rewan hûnaneû ez dê werim.
Li bizavên ba û hewayê binêre:
Tu dê xiz û hêza min nas bikî.
Tevgera moristanan û rengê kevzehan bişopîne:
Tu dê ji rûgeha min piştrast bibî
ku hewalên cîhanê di tewereya min de rû didin.
Ez dê werim:
Stêrka bakurî di pêşnehtika kumê min î tel de,
di destekî de poşiya min a ji xwihdanê qilêrî,
û di destekî de jî şiva min a ji dara tûzikê.
Çawa ku ji hespê peya bim
ez dê te hilqefşînim di hembêza xwe de
û lingên te ji erdê raqetînim.
Hay jê hebe:
Gava neksa te biçike nermînga belegoşa min ramûse.
06.12.09/Bazîd